LLLang geleden

Owww! echt verschrikkelijk hoe lang het geleden is dat ik iets geblogt heb. Nu hoop ik dat ik het weer ga volhouden. Ik ben weer helemaal op het creatieve pad.... nou jah zelf ben ik nog niet echt creatief bezig want ik heb het verschrikkelijk druk met mijn nieuwe opleiding apothekersassistente. Kennen jullie het tijdschrift de flow? Nou daar ben ik dus helemaal weggggg van en daar krijg ik ook mijn creatieve buien van. Zo schijnt crafting helemaal in te zijn als het goed is, is het over een poosje hartstikke normaal dat je met een breiwerkje in de trein zit. Nu ben ik niet zo'n breifan ik ben meer van de origami, niet heel moeilijk en veel sneller dan breien. Nu hopen dat ik ook echt hier werk van ga maken. Ik ben van plan een nieuwe camera te kopen, gewoon simpel maar toch goede kwaliteit. Mijn oude camera doet een beetje raar vandaar, en hij is al een paar jaartjes oud dus ik verdien wel een nieuwe vind ik. En dan is het de bedoeling dat ik meer foto's van mijn (nogal saaie) leventje ga plaatsen.

Liefs

Zon, zee en strand

Afgelopen weekend zijn we heerlijk naar het strand gegaan. Onze ''opa en oma'' waren 45 jaar getrouwd dus hebben daar heerlijk met de hele famillie gegeten op het terras. En! we bleven slapen in een hotel daar aan het strand. Kortom het was super gezellig een nadeel was dat ik best wel erg verbrand ben, wat nu allemaal aan het vervellen is.
Kus Hilde

my little brother and my

Behind this photo is a story. I have brother and a sister and once a year a photgrapher came to our school and maked family photo's. Every year when he came one of the three of us was ill. The photgrapher came back for the children wo don't were there the last time (my grammar is terrible) and also for us, but there were two again, because an other of us became sick. So we have only photo's of two and never with the three of us. I don't believe we were often sick...

Mijn hondje, toen ie nog pup was.

Misschien vragen jullie je wel eens af waarom ik nooit foto's post. Ik bedoel foto's van mezelf, van mijn kamer (of meer de verschrikkelijke troep op mijn kamer), mijn hond enz. Nou ik zal je het vertellen. Ik heb een paar jaar geleden een camera gekregen voor mijn verjaardag. Overal sleepte ik dat ding(etje) heen. Maar toen ben ik mijn oplader kwijt geraakt, ik dacht wel dat ik die terug zou vinden, niet dus. Het is nu net een jaar geleden dat mijn oplader kwijt raakte. Heel stom dat ik niet gelijk een nieuwe heb gekocht, maar die opladers zijn 30 / 40 euro en bijna nergens los verkrijgbaar. Omdat ik het nu wel erg zat begin te worden, en ik ondertussen (na 1 jaar!!! bloos) wel weet dat ik mijn oplader niet meer terug zal vinden, heb ik effe op marktplaats gekeken, en jah hoor nog aardig wat opladers te vinden. Zelf bestel ik niet zo snel via internet, en via marktplaats vind ik dat helemaal eng. Ik MOET er nu gewoon vaart achter zetten, en anders koop ik een nieuwe, ze worden steeds goedkoper.

Dus show ik wel wat foto's van vorig jaar, of die ik dit jaar met de geleende camera van mijn vader heb gemaakt.

Dit is mijn zusje, wel grappige foto alleen dat raam als achtergrond is nou niet geweldig. Trouwens.. leuke panty's he? Mijn zusje en ik zijn helemaal fan van panty's met een print, vooral bloemenprint. Die laat ik je wel zien als ik mijn oplader weer heb, een nieuwe :)

foto

Ik moet dit even kwijt. Ik ben wegens mijn examen al heel vroeg klaar met school, en daarom kan ik die extra vrije dagen mooi gebruiken om wat bij te verdienen. Ik moet jullie eerlijk bekennen dat ik nog nooit gewerkt heb, ik ga om het weekend naar mijn vader en door de week heb ik het al druk genoeg met huiswerk enz. Dus ik had bij de apotheek geinformeerd of er nog iemand nodig was. Ja hoor, ze hadden hard iemand nodig. Ik helemaal enthousiast natuurlijk. by the way, ik ga waarschijnlijk de opleiding apothekersassistente doen en dit leek me daarom een mooi begin. Maar er werd maar niet gebelt en maar niet gebelt, Ik ben echt al 6 keer langs geweest, toen de manager eindelijk belde. En........? Ik was niet huis!!!!!!!!!!!! grrrr. Maar jah ze zou terugbellen. Maar dat is tot op vandaag toe niet gebeurd, dus ben ik weeeeerrr naar de apotheek gegaan om een beetje zekerheid te hebben. wat er nu aan de hand is? nou de manager heeft het heel erg druk en is ook druk bezig met het plannen en indelen, en dan kan ze zien of ik nog nodig ben. Weetje wanneer ze juist mensen nodig hebben??? als ik op vakantie ben, lekker is dat. En ik wil dit baantje zooo ontzettend graag, het is gewoon geknipt voor me. Ze zei dat ze binnen 2 weken zou bellen. Fijn..... maar wat nou als ze me niet nodig hebben? dan zit ik, kan ik een ander baantje zoeken en dan is het al zo laat dat ik een rotbaantje krijg. Dus ik weet op dit moment niet wat ik doen moet...wachten??? of een ander baantje zoeken, I do not know, yet. en trouwens.... vorrdat jullie gaan denken dat ik ontzettend lui ben, ik pas op bij een klein schattig zwart negerjongetje. Daar verdien ik dus geld mee, en op ener van de manier ben ik niet zo uitgeverig, best wel irritant af en toe. Dus ik hoop dat ik wat makkelijker uit ga geven als ik een baan krijg. Voor mij gaat het er vooral om dat ik werk, zoals ieder normaal mens.
trouwens...ik hoop niet dat de manager van de apotheek dit leest..brrr nou er staat eigenlijk niet iets lelijks in of zo.. toch?
Knuffel!!! Hilde

memories

Deze laatste foto is de Grand Prize Winner van de Fresh M.I.L.K Competition

Ik hecht super veel waarde aan mijn foto's en herrinneringen van vroeger. Geen idee hoe ik het komt, maar ik kan je vertellen dat het bij mij een beetje naar de extreem overdreven kant gaat. Een poosje geleden heb met mijn zusje en moeder herrinneringen zitten ophalen. Mijn moeder is helemaal geen type die waarde hecht aan kettingtjes van vroeger enz. Daarentegen kan ik helemaal weg zwijmelen bij het idee (wat je vaak in films ziet) dat mijn moeder bijv. mij een ring geeft van die van mijn oma geweest is, en dat mijn oma die ring weer van haar moeder had gekregen enz. Maar helaas zal dat nooit gebeuren. In het gesprek dat we hielden met mijn moeder, waren mijn zusje en ik iedere keer hevig verontwaardigd. Het ging ongeveer zo: 'O, ja die leuke knuffel beer met dar rode jurkje en die afgekloven neus....:) Mam!!! waar is die knuffel?!' mam:'die heb ik weggegooid, het was helemaal versleten' Nou zo ging het dus maar door. Maar soms zijn er van die momenten dat je toch weer een beetje de herrinneringen terug kunt halen. Vorig jaar gingen we met Havo4 een week naar Engeland. Toen ik daar was herinnerde ik me oppeens dat mijn vader ons toen we klein waren een spaarpot had gegeven, met snoepjes erin. Dus ik hoopte dat ik die spaarpot weer zou vinden, en jah hoor in een souvenierwinkeltje zag ik de spaarpot staan, exact hetzelfde (ik moest er niet aan denken hoe lang die spaarpotten daar misschien al stonden) Ik was in ieder geval dolgelukkig.
Nog zo iets.... Foto's zijn voor mij ook heel dierbaar. Zo heb ik pas hyves afgezocht naar jongens waarmee we op vakantie toe ik (denk ik) 8 jaar was veel mee zijn omgegaan. Als ik ze zou vinden zou ik meteen een mail sturen of ze misschien nog foto's hebben van die vakantie, best wel belachelijk eigenlijk. Het enige wat ik nog wist was hun voornaam en daar heb ik toen niet veel aan gehad, en jah dan nog maar eens kijken hoe ze er ook weer uitzagen: ???? dus zo kom je inderdaad geen steek verder. Trouwens, ik gooi zelf ook dingen weg, waarvan ik jaren later denk: ''hoe heb je dat kunnen doen'
Ooit zal hier wel wat foto's van vroeger plaatsen, maar eerst moet ik leren omgaan met die scanner, haha.

pfjoe

hrystia kaminska

Ik heb het ontzettend druk, of dat gevoel heb ik. Dit overkomt me de laatste tijd dus heel vaak: ik heb het dan ontzettend druk, maar uiteindelijk voer ik geen ene...flickr uit. Over ik lig dan de hele middag lekker op mijn bed de foto's op flickr te bekijken, veeeel interessanter dan hyves daar vind ik niet zo veel meer aan. En de volgende dag mag iedereen het weten hoe ontzeeeettend druk ik het wel niet heb, en elke dag maak ik ook keurig weer een nieuwe 'to do list'. De bedoeling is dat ik die dus s'middags als ik thuiskom keurig afwerk, waar dus uiteindelijk helemaal niks van terecht komt. Het is niet zo dat ik het niet druk heb, of zo. Integendeel ik heb het ontzettend druk, maar ik voel de druk nog niet genoeg, snap je? En door dit gedrag dat ik vertoon laat ik (bijna) alles tot op het laatste moment aankomen.. heel dom natuurlijk. Deze avond is het weer zover, ik ga hierna keihard werken, ik beloof het. Dit is de laatste lesweek en dan wordt het allemaal een beetje rommelig qua vrije dagen, lesdagen en examentrainingen. Maar ik ga super goed mijn best doen, en ondertussen proberen ook nog leuke dingen te doen zoals winkelen!

dikke knuffel